Rezerwat istnieje na bazie kompleksu zabytków historii i kultury, połączonych ze sobą historycznie i krajobrazowo. Rezerwat jest instytucją naukowo-badawczą i kulturalno-oświatową. Głównym celem rezerwatu jest identyfikacja, badanie, renowacja, zachowanie, popularyzacja i wykorzystanie dziedzictwa kulturowego dawnego Halicza. Dawny Halicz – stolica Księstwa Halickiego, a później jedna ze stolic Państwa Halicko-Wołyńskiego (Królestwa Rusi) – to unikalny zabytek historyczno-archeologiczny o znaczeniu ogólnoukraińskim. W 1994 r. na podstawie kompleksu zabytków historycznych i kulturowych z XI-XVII wieku utworzono państwowy rezerwat historyczno-kulturowy, który zgodnie z Dekretem Prezydenta Ukrainy otrzymał status narodowego i oficjalną współczesną nazwę.
Zespół Narodowego Rezerwatu „Dawny Halicz” na czele z dyrektorem generalnym Wołodymyrem Olijnykiem wziął udział w uroczystej prezentacji zakrojonego na szeroką…
Co tydzień zespół Rezerwatu „Dawny Halicz” pod kierownictwem dyrektora generalnego Wołodymyra Olijnyka spotyka się, aby skoordynować działania, wyznaczyć nowe cele…
Dzielimy się wspaniałą wiadomością Narodowy Rezerwat „Dawny Halicz” realizuje projekt „Digitalizacja dziedzictwa fotograficzno-dokumentalnego Karaimów halickich”, wspierany przez Unię Europejską w…
An interactive event for children and adults on the territory of Halych Castle. Knightly battles, exciting master classes, and an introduction to the fortification past of Halych. Throughout November — […]
W listopadzie zapraszamy na cykl wydarzeń poświęconych czterem etnoregionom Ukrainy. Goście będą mogli odkryć tradycyjną kuchnię, tańce i ciekawe historie każdego regionu.
Rizy zakładał gazzan podczas nabożeństwa w kienesie Szal modlitewny – tallet, frędzle na końcach – cziczit (cicit), arba kenafot. Tallet – długie i szerokie okrycie z białej jedwabnej lub lnianej tkaniny z długimi niebieskimi frędzlami na czterech jego końcach i dość szeroką ozdobną naszywką, na której tradycyjnie były wyhaftowane złotem wersety z Pisma Świętego, lub imię osoby, która go ofiarowała.
Ozdoba Tory. Napis w języku starohebrajskim: „Ten tas został ofiarowany kenesie świętej gminy Łucka (niech Bóg ją wiecznie strzeże) przez panią Rachel (niech żyje długie lata), żonę szanownego Simchy Łuckiego (niech go Przedwieczny zachowa), w roku 5543 (1783).”
Wszystkie gryfy na płytkach halickich mają charakterystyczne cechy, takie jak wąskie brody. Niektóre gryfy są umieszczone wśród pędów roślinnych, a ich ogony kończą się roślinami dwóch typów – dużymi palmami w kształcie lilii i rozwidlonymi pędami z szyszkami u ich podstawy. W średniowiecznej „drabinie biologicznej” gryf znajdował się wśród szlachetnych zwierząt – nawet wyżej niż jeleń. Gryf w sztuce bizantyjskiej symbolizował Chrystusa. Jego podwójna natura (lew i orzeł) oznacza naturę ludzką i boską. Taka interpretacja jest najbardziej prawdopodobna, zwłaszcza jeśli […]
